Zauważyłem, że zwrot "także" sprawia niektórym problemy... ;-)

Kilka przykładów dla lepszego zrozumienia:

Leje deszcz, także jestem w środku. -> Leje deszcz, również jestem w środku.

Leje deszcz, tak, że jestem w środku. -> Leje deszcz, tak bardzo, że jestem w środku.

Leje deszcz, tak że jestem w środku. -> Leje deszcz, więc jestem w środku.

Osobiście nie lubię i nie używam tej ostatniej formy; myślę, że wyewoluwała ona z drugiego przykładu gubiąc po drodze przecinek. Ostatnie dwa przykłady w zasadzie oznaczają to samo - pada deszcz, więc jestem w środku.

Używanie słowa "witam", czy to na początku mejla czy w innych przestrzeniach Internetu stało się nagminne. To słowo wydaje się być dobrym wyśrodkowaniem pomiędzy "cześć" a "dzień dobry", ale niestety, najczęściej jest nieadekwatne do sytuacji.

Używanie tego słowa jest zasadne tylko w jednej sytuacji. Tak może do nas powiedzieć gospodarz lub gospodyni, kiedy do niego/niej przychodzimy. Jest wtedy powitaniem, a nie przywitaniem. Gospodarze witają nas w swojej przestrzeni, więc powiedzenie "witam" jest jak najbardziej na miejscu. Gdy ktoś pisze mejla, zaczynającego się od słowa "witam" to tak jakby był "gospodarzem Internetu", co raczej prawdą nie jest.

Dlatego pisząc e-mail lepiej jest użyć formy "Szanowna Pani / Szanowny Panie" lub, jeśli nie wiem do kogo konkretnie piszemy, formy "Szanowni Państwo". Nie bardzo rozumiem czemu występuje taki opór przed użyciem tych zwrotów... Nawet widzę niechęć dla formy "dzień dobry" - a przecież to normalne powitanie, którego używamy w codziennym życiu. Internet nie jest już jakąś oderwaną od rzeczywistości przestrzenią - stał częścią naszego życia i panują w nim podobne zasady jak w "realu". Idąc do sklepu, albo innego miejsca publicznego nie zwracamy się przecież do osób tam będących "witam", tylko raczej "dzień dobry", prawda?

Nie bądźmy burakami - nie używajmy słowa "witam" na początku listu.
Nie używajmy go również pisząc na forum lub na czacie (no chyba, że jesteśmy tam adminem) - tam zwykłe "cześć" będzie w sam raz.

Polecam też rozwinięcie tego tematu: http://poradnia.pwn.pl/lista.php?id=9799

W języku polskim czas zaprzeszły używany jest tylko w wyjątkowych przypadkach, najczęściej w celu uzyskania określonego efektu anachronicznego. W mowie potocznej nie jest zazwyczaj używany.

Jest czasem złożonym i składa się z odmiany czasownika głównego w czasie przeszłym we wszystkich osobach z dodatkiem odmiany czasownika posiłkowego być wyłącznie w trzeciej osobie, a więc odmiana czasownika spotkać wygląda następująco

  ja spotkałem był / spotkałam była
  ty spotkałeś był / spotkałaś była
  on spotkał był / ona spotkała była / ono spotkało było

  my spotkaliśmy byli/ spotkałyśmy były
  wy spotkaliście byli / spotkałyście były
  oni spotkali byli / one spotkały były

Formy typu spotkałem byłem, widzieliśmy byliśmy są rażąco niepoprawne.

Źródło: Wikipedia

Jeszcze przy okazji:

Istnieją w języku polskim orzeczenia, które zawierają nietypowe zwroty pełniące rolę form osobowych czasowników. Należą tu zwroty z powinien (plus bezokolicznik). Ich forma osobowa w czasie teraźniejszym ma odmianę jak czas przeszły (powinienem, powinnam, powinieneś, powinnaś, powinien, powinno, powinna; powinniśmy, powinnyśmy, powinniście, powinnyście, powinni, powinny), istnieje także inna forma, mająca odmianę jak dawny czas zaprzeszły (powinienem był, powinnam była, powinieneś był, powinnaś była, powinien był, powinno było, powinna była; powinniśmy byli, powinnyśmy były, powinniście byli, powinnyście były, powinni byli, powinny były). Np. Powinienem pojechać na wakacje. Powinnaś chwilę odpocząć. Dziewczyny, powinnyście były uważać. Poza tym czasownika powinien nie używa się, stąd brak bezokolicznika, trybu rozkazującego itd. Istnieje natomiast forma bezosobowa powinno się, np. Pisklęta powinno się często karmić.

Źródło: http://free.of.pl/g/grzegorj/gram/pl/skladnia05.html

Podczas Pingwinariów (zresztą nie tylko tam, bo jest to zjawisko bardzo powszechne) często rzucało mi się w uszy nieprawidłowe czytanie dat, w których występuje rok z XXI wieku, czyli np. 2008 był wymawiany jako "dwutysięczny ósmy".

Chciałem zauważyć, że poprawną formą czytaną tego liczebnika(?) jest forma "dwa tysiące ósmy". Gdy mówimy "dwutysięczny ósmy" popełniamy błąd, ponieważ brzmi to tak jakbyśmy mówili "tysiąc dziewięćsetny ósmy". Prawda, że dziwoląg?

Skąd wziął się ten błąd w potocznej wymowie? Ano stąd, że na przełomie wieków wystąpił rok 2000 (dwutysięczny). Rok używania tej (w tym przypadku poprawnej) formy pokutuje do dziś.

Swego czasu moją uwagę na ten problem zwrócił Przemek, thx :)

Kochani! Czemuście się uwzięli i nazywacie "kontaktami" wszystko co w ścianie i z prądem? Jeszcze potrafię zrozumieć, gdy ktoś nazywa tak włącznik od światła, ale to do czego podłącza się np. odkurzacz nazywa się gniazdko.

Nie ma kontaktów - są gniazda i w(y)łączniki.

Cząstkę nie z rzeczownikami pisze się łącznie, nawet gdy rzeczownik pochodzi od czasownika i dziedziczy po nim schemat łączliwości składniowej. Jedyny wyjątek dotyczy konstrukcji typu nie X, ale Y – tak rzadkich, że nawet przykład mi trudno wymyślić. Niech będzie taki: „Odtąd już nie chodzenie, ale bieganie do szkoły stało się jego pasją”.
— Mirosław Bańko, PWN

Przytoczę pewną korespondencję:

Witam
W mailu, który otrzymałem od Państwa z adresu automat@---.pl dotyczącym braku możliwości automatycznego rozliczenia faktury są dwa błędy tego samego typu, cytuję:

"Aby nie otrzymywać takich listów w przyszłości, prosimy o:
a) podawanie prawidłowych danych w polu tytułem,
b) przelewanie kwot zgodnych ze zobowiązaniami,
c) nie opłacanie faktur częściowo,
d) nie płacenie za kilka faktur jednym przelewem."

Rzecz dotyczy pisowni "nie" z rzeczownikami: nie płacenie -> niepłacenie, nie opłacanie -> nieopłacanie.

Proszę o poprawienie.

Pozdrawiam
Zbigniew Czernik

Odpowiedź dostałem już na drugi dzień :)

Witam

Dziękuję za zgłoszenie.

Proszę zauważyć iż nie są to rzeczowniki lecz czasowniki, więc pisownia jest jak najbardziej poprawna.

Z poważaniem
Albert W.

Nie no, gula mi zaczęła skakać... Ale zacisnąłem zęby, upewniłem się, czy aby na pewno mam rację i odpisałem :)

Witam
Mam rozumieć, że wg Pana słowo "płacenie" jest czasownikiem? A słyszał Pan o istnieniu rzeczowników abstrakcyjnych?
W kategorii rzeczowników abstrakcyjnych mieści się pojęcie rzeczownika odczasownikowego, cytuję:
"Rzeczownik odczasownikowy wywodzi się od rdzenia czasownika. W języku polskim odpowiednią końcówką jest -anie / -enie. 'Śpiewanie' to rzeczownik odczasownikowy odpowiadający czasownikowi 'śpiewać'; innymi słowy śpiewanie to czynność, jaką wykonuje się, gdy się śpiewa."

Na tej podstawie upieram się, że słowo "niepłacenie" i "nieopłacanie" jest rzeczownikiem, a "nie" z rzeczownikami pisze się razem, poza określonymi wyjątkami.

Proponuję sprawdzić w słowniku.

http://slowniki.pwn.pl/poradnia/lista.php?id=7572
--
Zbigniew Czernik

Nareszcie ktoś zrozumiał ;)

Dziękujemy za informację. Oczywiście poprawimy ten błąd.

Z poważaniem
Jacek Ś.

Wpis ten dedykuję wszystkim placówkom, gdzie widnieje napis "Prosimy o nie używanie telefonów komórkowych", m.in. Wydziałowi Komunikacji w Nisku.

Jakaś taka nowa moda tu i ówdzie występuje - odmienianie nazw domenowych; np. "Wywiad został udzielony dziennikowi.pl" albo "W gazeciewyborczej.pl napisano..."

Kto wymyśla takie potworki?
Przecież można napisać: "Wywiad został udzielony serwisowi/portalowi/gazecie internetowej/itp. dziennik.pl", ale kto by w tym fastfoodowym świecie dbał o poprawność? Czas to pieniądz, więc trzeba iść na skróty, jak najszybciej napisać news/artykuł i jak najszybciej o nim zapomnieć.

Śmiem twierdzić, że jest to najbardziej rozpowszechniony błąd ortofoniczny. Mówią tak prawie wszyscy - najbardziej mnie kłuje, gdy mówią tak nauczyciele, a już zupełne żenua, gdy robią to ci od języka polskiego.

Trzeba sobie uświadomić, że poprawna wymowa tego słowa to "włączać" (włonczać), z użyciem dźwięcznego "ą", a nie z użyciem dźwięcznego "a" (taka głoska nie istnieje w j. polskim) lub brzmienia "an".

Ciekawostką jest, że ten błąd dotyczy tylko czasu teraźniejszego. Nikt nie mówi przecież "Włanczyłem telewizor, zaraz będzie mecz", ale już zdanie "Włączam telewizor, zaraz będzie mecz" daje pole do popisania się prostactwem językowym.

W skrajnych przypadkach, niektórzy tworzą z tego błąd ortograficzny stosując pisownię ze słuchu :)

Linki:

Lekarski Poradnik Językowy

Wikisłownik

I jeszcze sugestia: jeśli chcecie zmienić brzydki nawyk językowy u kogoś to niestety trzeba włączyć tryb upierdliwy i przypominać/poprawiać daną osobę przy każdej sposobności. To naprawdę działa :)
A już zupełnie cudownie jest, gdy robią to obydwie strony - taki kącik wzajemnego dbania o poprawność językową.

Przy okazji wczorajszego wpisu przypomniał mi się jeszcze jeden błąd związany ze słowem "wziąć". Otóż stosunkowo częstym błędem jest używanie formy "weznę" zamiast "wezmę". Nie potrafię uzasadnić, dlaczego jest ona błędna, ale wydaje mi się, że będzie wystarczające, jeśli oprzeć się na nieużywanej już dzisiaj, a staropolskiej formie "weźmij", "weźmijcie".

Przyznam się, że czasem w ferworze dyskusji używam błędnej wersji, ale cały czas nad tym pracuję :-)

Już od dłuższego czasu noszę się z zamiarem poruszenia kwestii popularnych błędów językowych. Dzisiaj część pierwsza :)

Błędne słowo "wziąść" często jest używane z powodu nietrafnego odniesienia się do słowa "siąść", "wsiąść". Podobieństwo tych słów ("wziąść", "wsiąść") kończy się jednak na tej formie, ponieważ, na przykład, w czasie przeszłym, brzmią one zupełnie inaczej: "wziąłem", "wsiadłem".

Pamiętaj, poprawna forma tego słowa to "wziąć"; jeśli kiedyś dopadnie cię wątpliwość zamień sobie ten czasownik na rzeczownik - "wzięcie" (a nie "wzięście").

Update: Buszując po Google znalazłem jeszcze tekst w tym temacie.